Planten

De Limburgse flora, en zeker de flora van Zuid-Limburg, is heel anders als die in de rest van Nederland. Dit is het resultaat van de zuidelijke ligging van de provincie waardoor soorten die uit het zuiden in noordwaartse richting migreren Limburg als eerste bereiken. Daarnaast is het klimaat in Limburg ook dusdanig dat voor veel iets meer warmteminnende soorten Limburg nog net binnen hun natuurlijke verspreidingsgebied valt. Een derde bijzonderheid is de ondergrond. Op de löss, en met name op de kalkondergrond, groeien veel soorten planten die het in de rest van Nederland met zijn min of meer zure bodems niet goed doen. Daarbuiten kent Limburg zandgronden, met name aan de oostkant van de provincie, zoals in de Maasduinen en de Meinweg, rivierklei- en grindafzettingen langs de Maas en veenbodems in de Peel. Daardoor is de flora bijzonder rijk en vind er ook regelmatig onderzoek, zowel door leden van de Plantenstudiegroep van het Natuurhistorisch Genootschap, als door floristen uit het hele land plaats. Dit heeft geresulteerd in tientallen publicaties in het Natuurhistorisch Maandblad, maar ook in diverse rapporten en een verspreidingsatlas van de Zuid-Limburgse flora. Daarnaast is er onderzoek gedaan naar Zeggen, de Herfstschroeforchis, de orchideeën van de grensoverschrijdende Sint Pietersberg en naar de vegetatie van een hellinggrasland, de Thier de Lanaye, in dit gebied.